Trzy tygodnie… a tyle się zmieniło! ❤️🐾
Trudno uwierzyć, że od narodzin naszych dziewięciu małych książąt z miotu „C” hodowli Królewskie Wzgórze minęły już trzy tygodnie. 8 października 2026 roku przyszły na świat maleńkie owczarki podhalańskie, które dziś z każdym dniem coraz bardziej przypominają prawdziwe, choć wciąż miniaturowe, podhalany.
Jeszcze niedawno były to bezbronne, ślepe i głuche maleństwa, których świat ograniczał się do ciepła, zapachu, dotyku i mleka. Dziś zaczynają dostrzegać otoczenie, reagować na dźwięki, stawiać pierwsze nieporadne kroki i coraz świadomiej szukać kontaktu z człowiekiem.
Dla nas to niezwykły czas. Każdy dzień przynosi coś nowego, a obserwowanie, jak te maleńkie istoty odkrywają świat, jest jednym z najpiękniejszych doświadczeń w hodowli.
Kiedy szczenięta zaczynają widzieć i co widzą w trzecim tygodniu życia?
Szczenięta przychodzą na świat z zamkniętymi oczami. Powieki zaczynają się otwierać zazwyczaj między 10. a 14. dniem życia, jednak samo otwarcie oczu nie oznacza jeszcze, że maluchy widzą tak dobrze jak dorosłe psy.
Trzytygodniowe szczenięta widzą jeszcze niewyraźnie. Zaczynają rozpoznawać światło, ruch, kontrasty i zarysy znajdujących się blisko przedmiotów. Ich wzrok z każdym kolejnym dniem staje się coraz sprawniejszy.
U naszych małych podhalanów doskonale widać tę przemianę. Jeszcze niedawno ich oczka były zamknięte, a dziś spoglądają na nas tym swoim niewinnym, lekko zaspanym spojrzeniem.
Kiedy pochylam się nad kojcem, mam wrażenie, że coraz uważniej obserwują moją twarz i ruchy. To dopiero początek poznawania świata za pomocą wzroku, ale dla mnie te pierwsze spojrzenia są czymś wyjątkowym.
Bo czy można oprzeć się takim oczkom? Ja zdecydowanie nie potrafię! ❤️
Kiedy szczenięta zaczynają słyszeć?
Podobnie jak wzrok, słuch szczeniąt rozwija się stopniowo. Nowo narodzone pieski nie słyszą, ponieważ ich przewody słuchowe pozostają początkowo zamknięte.
Otwierają się zwykle około drugiego tygodnia życia. W trzecim tygodniu maluszki zaczynają coraz wyraźniej odbierać dźwięki otoczenia.
To okres, w którym głos człowieka, delikatne odgłosy domowego życia czy poruszanie się w pobliżu kojca zaczynają nabierać dla szczeniąt nowego znaczenia.
W naszej hodowli maluchy od urodzenia przebywają z nami w domu. Towarzyszą nam więc naturalne dźwięki codziennego życia, rozmowy i obecność domowników.
Mówię do nich spokojnym głosem, głaszczę je i obserwuję ich reakcje. W ten sposób stopniowo oswajają się z otaczającym je światem.
Ich słuch nie jest jeszcze w pełni dojrzały, dlatego tak ważne jest, aby wszystkie nowe doświadczenia wprowadzać łagodnie, bez nadmiernego hałasu i stresu.
Czy trzytygodniowe szczenięta rozpoznają swojego opiekuna?
To pytanie jest dla mnie szczególnie bliskie, ponieważ właśnie teraz obserwuję u naszych maluchów coś naprawdę wzruszającego.
Kiedy wchodzę do kojca, chłopcy zaczynają się ożywiać!
Podnoszą główki, poruszają się w moim kierunku, a kiedy siadam pomiędzy nimi, niemal natychmiast próbują się na mnie wspinać.
Jedne wdrapują się na moje nogi, inne szukają dłoni, a jeszcze inne wtulają swoje małe pyszczki w moje ubranie.
I wtedy zaczyna się najpiękniejsza część naszego dnia — przytulanie. ❤️
Głaszczę je delikatnie, mówię do nich, pozwalam im wtulić się we mnie. Widzę, jak stopniowo się uspokajają, jak rozluźniają swoje maleńkie ciałka, a ogonki zaczynają radośnie merdać.
Czy one już mnie rozpoznają?
Szczenięta od urodzenia mają rozwinięty węch, a wraz z upływem kolejnych tygodni uczą się łączyć znajome zapachy, dotyk, głos i coraz wyraźniejsze obrazy.
Dlatego jest bardzo prawdopodobne, że moja obecność staje się dla nich czymś znajomym i kojarzącym się z bezpieczeństwem, ciepłem oraz opieką.
Nie potrafię powiedzieć, w jakim stopniu rozpoznają już moją twarz, ale jedno wiem na pewno — coraz wyraźniej reagują na nasz codzienny kontakt.
A dla mnie to jedna z najpiękniejszych nagród za wszystkie nieprzespane noce.
Pierwsze kroki, merdające ogonki i odkrywanie własnych możliwości
Trzeci tydzień życia szczeniąt to również czas ogromnych zmian w ich sprawności ruchowej.
Jeszcze niedawno maluchy przemieszczały się głównie poprzez pełzanie, niezdarnie odpychając się łapkami. Teraz próbują coraz pewniej utrzymywać ciężar ciała i stawiać pierwsze kroki.
Oczywiście do prawdziwej zwinności jeszcze im daleko!
Małe łapki czasem rozjeżdżają się na boki, brzuszki wciąż bywają cięższe od reszty ciała, a próba wspinaczki potrafi zakończyć się zabawnym przewróceniem na bok.
Ale chłopcy się nie poddają!
Coraz chętniej przemieszczają się po kojcu, szukają rodzeństwa, próbują pokonywać niewielkie przeszkody i odkrywają, do czego służą te ich wielkie, puchate łapy.
Pojawiają się także coraz wyraźniejsze interakcje pomiędzy braćmi. Maluszki dotykają się noskami, przepychają, wtulają w siebie i zaczynają podejmować pierwsze próby zabawy.
A te merdające ogonki… ❤️
Widok maleńkiego owczarka podhalańskiego, który jeszcze nie potrafi pewnie chodzić, ale już energicznie porusza ogonkiem podczas kontaktu z człowiekiem, potrafi rozczulić najbardziej.

Trzeci tydzień życia – początek niezwykle ważnego okresu socjalizacji
W rozwoju szczeniąt okres około trzeciego tygodnia życia ma ogromne znaczenie. To czas przechodzenia z etapu noworodkowego do coraz bardziej świadomego poznawania otoczenia i początek wczesnej socjalizacji.
W hodowli Królewskie Wzgórze przykładamy szczególną wagę do prawidłowej socjalizacji owczarków podhalańskich.
Polski owczarek podhalański to pies o silnym charakterze, naturalnym instynkcie stróżującym, dużej samodzielności i przywiązaniu do swojej rodziny. Dlatego tak ważne jest budowanie od najmłodszych tygodni pozytywnych skojarzeń z człowiekiem i otaczającym światem.
Już teraz dbamy o to, aby nasze maluchy:
- miały codzienny, spokojny kontakt z człowiekiem,
- przyzwyczajały się do delikatnego dotykania i brania na ręce,
- poznawały naturalne dźwięki życia domowego,
- czuły się bezpiecznie w znanym otoczeniu,
- mogły swobodnie odpoczywać i rozwijać się we własnym tempie,
- stopniowo uczyły się kontaktu z rodzeństwem.
Nie przyspieszamy niczego na siłę. Każdy szczeniak rozwija się w swoim tempie, a naszym zadaniem jest stworzenie mu najlepszych możliwych warunków.
Socjalizacja to nie tylko poznawanie nowych rzeczy. To przede wszystkim budowanie poczucia bezpieczeństwa, zaufania i pozytywnych doświadczeń.
Dziewięciu małych książąt i trzy tygodnie wyjątkowej opieki
Za nami trzy tygodnie, których nigdy nie zapomnimy.
Trzy tygodnie nieprzespanych nocy, przygotowywania mleka, karmienia butelką, sprzątania, ważenia, obserwowania każdego maluszka i czuwania nad jego bezpieczeństwem.
Ponieważ nasza Lawenda po bardzo trudnym porodzie i operacji nie mogła karmić swoich dzieci, cała odpowiedzialność za ich żywienie spoczęła na nas.
Każdy chłopiec jest karmiony indywidualnie. Każdego obserwujemy i poznajemy coraz lepiej.
To ogrom pracy, ale też niezwykła bliskość.
Nasze ręce od pierwszych chwil kojarzą się maluszkom z karmieniem, ciepłem i opieką. Dziś, gdy stają się coraz bardziej aktywne, ta codzienna więź nabiera zupełnie nowego wymiaru.
I choć czasami zmęczenie daje o sobie znać, wystarczy wejść do kojca, zobaczyć dziewięć małych pyszczków i poczuć, jak te puszyste kuleczki przytulają się do nas, aby wszystkie trudności na moment odeszły w zapomnienie.
Co czeka szczenięta owczarka podhalańskiego w czwartym tygodniu życia?
Przed naszymi chłopcami kolejny fascynujący etap rozwoju.
W najbliższych dniach możemy spodziewać się coraz sprawniejszego poruszania, większej ciekawości otoczenia i pierwszych bardziej świadomych zabaw z rodzeństwem.
Zmysły będą nadal dojrzewać, a maluchy zaczną jeszcze aktywniej poznawać otaczający je świat.
Przed nami również stopniowe wprowadzanie pierwszych odpowiednio przygotowanych posiłków innych niż mleko. To kolejny ważny krok w rozwoju układu pokarmowego i nauce samodzielnego jedzenia.
Każdy dzień przyniesie coś nowego.
A my będziemy obserwować, wspierać i cieszyć się z każdego, nawet najmniejszego osiągnięcia.
Rośnijcie zdrowo, nasze białe skarby!
Patrzę na te dziewięć maleńkich owczarków podhalańskich i trudno mi uwierzyć, jak wiele zmieniło się w ciągu zaledwie trzech tygodni.
Jeszcze niedawno mieściły się niemal całe w naszych dłoniach. Dziś z ogromną determinacją próbują wspinać się na kolana, szukają bliskości i coraz odważniej poznają świat.
Za jakiś czas będą dużymi, silnymi i dumnymi owczarkami podhalańskimi.
Ale dziś są jeszcze naszymi maleńkimi, puchatymi dziećmi.
I chciałabym zatrzymać te chwile jak najdłużej… ❤️
Rośnijcie zdrowo, nasze białe skarby. Przed Wami całe piękne życie! 🤍🐾
Królewskie Wzgórze FCI – Hodowla Polskich Owczarków Podhalańskich
Miot „C” – urodzony 8 października 2026 roku
Rodzice: Lawenda Spiska Watra × Elmo Duma Beskidów











Dodaj komentarz